Met een voldaan gevoel richting dat luxe resort op Mars

We schrijven 10 juni 2011 als het kabinet een Pensioenakkoord overeenkomt. De pensioenleeftijd gaat in 2020 naar 66 jaar en naar verwachting in 2025 naar 67 jaar. En in 2030 naar 68 jaar? Wie weet, maar laten we vooral niet speculeren. De keiharde feiten vertellen me dat ik me met mijn 27 jaar nog veertig jaar op de arbeidsmarkt zal begeven. No problemo! Ik heb het heerlijk naar m’n zin, ga elke dag met plezier naar mijn werk. Maar hoe anders kan het zijn wanneer je dat op dit moment niet doet?! Dan is veertig jaar een lange rit… Zoals het er naar uitziet ga ik in 2052 met pensioen. Een ‘Back In The Future’-achtig jaartal maar realiteit. Gelukkig heeft iedereen de vrije keuze om tot die tijd zijn of haar eigen pad te bewandelen.

Noem het idealistisch, noem het dromerig… Natuurlijk, hobbels komt iedereen tegen. Maar in de basis trek je zelf de rode draad door je professionele carrière. Even concreet. Als recruiter, recruitment consultant, arbeidsbemiddelaar (geef het beestje een naam!) loop ik tegen vele verhalen aan. Gedreven medewerkers met ambities die daarentegen juist in hokjes worden gestopt. Dat gaat op de lange termijn niet werken! Aan de andere kant zie ik professionals kiezen voor bureaucratische omgevingen terwijl ze het best renderen in een platte organisatie met korte lijnen. Ook dat gaat op de lange termijn niet werken! Waarom kies je niet voor de jas die je past, denk ik dan. En om in de beeldspraken te blijven: het gras bij de buren is echt niet altijd groener maar als je in IT-land, het land waar ik werkzaam ben, niet investeert in de doorgroei van je medewerkers vind ik dat een kwalijke zaak. IT’ers willen (en moeten) bij de tijd blijven; nieuwe technologieën ontdekken en onder de knie krijgen. Zo las ik dat Barack Obama de Mars-missie in levende lijve wil meemaken en NASA nieuwe budgetten toewees. Regeren is vooruitzien! Bottom line is: of het nu op de fiets is, over de weg of over tig jaar in een Fiat Shuttle 500… Plezier hebben in je job blijft het belangrijkste!

Ik ga ervoor zorgen dat ik in 2052 met een voldaan gevoel met pensioen kan. Mijn afscheidscadeau? Een drie weken durend verblijf in een luxe resort op Mars lijkt me wel wat! Samen met mijn vrouw terugkijken op hoe het ooit begon op de arbeidsmarkt en hoe ik al die tijd met plezier en voldoening een paar planeten verderop mijn job heb kunnen doen… Heerlijk, ik heb er voor mezelf alles uitgehaald!